87عربي

11|87|قالوا يٰشُعَيبُ أَصَلوٰتُكَ تَأمُرُكَ أَن نَترُكَ ما يَعبُدُ ءاباؤُنا أَو أَن نَفعَلَ فى أَموٰلِنا ما نَشٰؤُا۟ إِنَّكَ لَأَنتَ الحَليمُ الرَّشيدُ

اذري

87. اونلار (ایستئهزا ایله) دئدی‌لر: ائی شوئیب! آتا‌لاریمیزین تاپیندیغی بوت‌لری ترک ائتمییمیزی، مال‌لاریمیزلا ایستدیگیمیز کیمی حرکت ائتمک‌دن واز کئچمییمیزی سنه نامازینمی (دینینمی) امر ائدیر؟ سن دوغرودان دا، هلیم خاصیت‌لیسن، چوخ عقل‌لیسان!

اذري ٢

87- دئدیلر :<<یا شعیب! آیا سنین نامازین سنه امر ائدیر کی، آتالاریمیزین عبادت ائتدیکلری شئیلری ترك ائدك و یا اؤز ماللاریمیزدا ایسته‌دیگیمیزی ائله‌مکدن واز کئچک؟ دوغرودان دا سن چوخ حلیم و عاغیللی سان>>.

عثمانلي

87- دیدیلر که: "ای شُعَیْبْ! آتالریمزڭ طاپمقده اولدقلری شیلردن، یاخود ماللریمز حقّنده نه دیله‌یورسه‌ق یاپمقدن واز کچمه‌مزی، سڭا نمازڭمی امر ایدییور؟ شبهه‌سز که سن، حقیقتاً یوموشاق خویلی، عقلی باشنده بر کیمسه‌سڭ!"

ترکچە

11|87|Dediler ki; "Ey Şu'ayb, atalarımızın taptıklarını terketmemizi veya mallarımızda dilediğimizi yapmaktan vazgeçmemizi sana namazın mı emrediyor? Oysa ki sen yumuşak huylusun ve aklı başında bir adamsın"