149عربي

7|149|وَلَمّا سُقِطَ فى أَيديهِم وَرَأَوا أَنَّهُم قَد ضَلّوا قالوا لَئِن لَم يَرحَمنا رَبُّنا وَيَغفِر لَنا لَنَكونَنَّ مِنَ الخٰسِرينَ

اذري

149. ائله کی (پئشمانچی‌لیق‌دان باش‌لاری) اللری آراسینا دوشدو و حاق یول‌دان آزمیش اولدوق‌لارینی گؤردولر، (عمل‌لرین‌دن چوخ معیوس اولوب) دئدی‌لر: اگر رببیمیز بیزه رحم ائتمه‌سه و بیزی باغیشلاماسا، موطلق زیانا اوغرایان‌لاردان اولاجاغیق!

اذري ٢

149- [پئشمانلیقدان] اللرینی (بارماقلارینی) دیشله‌ییب و اؤزلری‌نین، حقیقتاً، آزدیقلارینی گؤرنده دئدیلر :<<اگر ربّیمیز بیزه رحم ائتمسه و بیزی باغیشلاماسا، سؤزسوز کی، زیانکارلاردان اولاجاغیق>>.

عثمانلي

149- نهایت (پیشمانلق) أللرینه دوشورولدی (و اوزونتولرندن أللرينی ايصيرر اولدیلر) ده، شبهه‌سز کنديلرينڭ کرچکدن صاپدقلرینی کورنجه: "يمين اولسونکه، أگر ربّمز بزه مرحمت ایتمز و بزه مغفرت ايتمزسه، محقّق خسرانه اوغرایانلردن اولاجغز!" دیدیلر.

ترکچە

7|149|Ne zaman ki, ellerine kırağı düşürüldü (yaptıklarına pişman oldular), o zaman sapıtmış olduklarını gördüler "Yemin olsun ki; eğer Rabbimiz bize merhamet etmez ve bizi bağışlamazsa, muhakkak biz kötü akıbete düşenlerden olacağız" dediler