15عربي

89|15|فَأَمَّا الإِنسٰنُ إِذا مَا ابتَلىٰهُ رَبُّهُ فَأَكرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقولُ رَبّى أَكرَمَنِ

اذري

15. اینسانا گلدیکده، نه زامان رببین اونو ایمتاهانا چکیب ائحتیرام ائتسه، اونا بیر نعمت وئرسه، او: رببیم منه ائحتیرام گؤستردی! –دئیر.

اذري ٢

15- انسان ایسه ربّین اونو امتحانا چکیب عزیز توتسا و اونا نعمت وئرسه :<<ربّیم منه اکرام ائتدی>>، - دئیر.

عثمانلي

15- فقط انسان، ربّی کندیسنی (وارلقله) امتحان ایدوب، اوڭا اکرامده بولوندیغی و اوڭا نعمت ویردیگی زمان، بونڭ أوزرینه: "ربّم بڭا اکرام ایتدی!" دیر.

ترکچە

89|15|Ama insan, her ne zaman Rabbi onu sınayıp da ikramda bulunur, nimet verirse, "Rabbim bana ikram etti" der