19عربي
18|19|وَكَذٰلِكَ بَعَثنٰهُم لِيَتَساءَلوا بَينَهُم قالَ قائِلٌ مِنهُم كَم لَبِثتُم قالوا لَبِثنا يَومًا أَو بَعضَ يَومٍ قالوا رَبُّكُم أَعلَمُ بِما لَبِثتُم فَابعَثوا أَحَدَكُم بِوَرِقِكُم هٰذِهِ إِلَى المَدينَةِ فَليَنظُر أَيُّها أَزكىٰ طَعامًا فَليَأتِكُم بِرِزقٍ مِنهُ وَليَتَلَطَّف وَلا يُشعِرَنَّ بِكُم أَحَدًا
اذري
19. (گنجلری ایللرله یاتیرتدیغیمیز کیمی) بئلهجه ده اونلاری بیر-بیریندن حال-اهوال توتسونلار دئیه، اویاتدیق. اونلارین بیری دئدی: (ماغارادا) نه قدر قالدینیز؟ اونلار: بیر گون و یا بیر گوندن آز! – دئیه جاواب وئردیلر. اونلاردان (بعضیلری ایسه) بئله دئدی: قالدیغینیز مدتی رببینیز داها یاخشی بیلیر. ایندی ایچرینیزدن بیرینی بو گوموش پولونوزلا شهره (ترسوسا و یا افسوسا) گؤندرین کی، گؤرسون ان تمیز تام هانسیدیرسا، اوندان سیزه روزی (یئمک آلیب) گتیرسین. او، چوخ احتیاطلی اولسون (عقللی حرکت ائتسین) و سیزین بارهنیزده هئچ کسه بیر خبر (نیشان) وئرمهسین!
اذري ٢
19- بئلهجه ده اونلاری بیر - بیریندن حال - احوال توتماق اوچون اویاتدیق. اونلاردان بیر دانیشان دئدی :<<یوخودا نه قدهر قالدینیز؟>> دئدیلر :<<بیر گون و یا بیر گوندن آز [قالیدق]>>. [نهایت] دئدیلر :<<ربّینیز نه قدهر قالدیغینیزی یاخشی بیلیر. ایندی سیز، ایچینیزدن بیرینی، بو [گوموش] پولونوزلا شهره گؤندرین؛ باخسین گؤرسون هانسی طعام داها تمیزدیرسه، اوندان سیزین اوچون بیر یئیهجک گتیرسین. چوخ احتیاطلی اولسون و سیزین بارهنیزده هئچ کسه بیر خبر بیلیندیرمهسین>>.
عثمانلي
19- ایشته بویلهجه، (حاللرینی) آرالرنده بربرلرینه صورسونلر دییه اونلری اویاندیردق. ایچلرندن قونوشان بری (حاللرندهکی عجائبلگی کورهرك): "نه قدر قالدیڭز؟" دیدی. (دیگرلری:) "بر کون و یا کونڭ بر قسمی قدر قالدق!" دیدیلر. (ایچلرندن بر قسمی ده) دیدیلر که: "ربّڭز، نه قدر قالدیغڭزی اڭ ایی بیلندر؛ شیمدی ایچڭزدن برینی شو کوموش پاره ڭزله شهره کوندرڭ ده باقسین، یییهجک اولارق هانکیسی داها تمیز ایسه آرتق اوندن سزه بر رزق کتیرسین؛ فقط دقّتلی اولسون و صاقین سزی کیمسهیه سزدیرمهسین!"
ترکچە
18|19|Onları bir mucize olarak uyuttuğumuz gibi, birbirlerine sorsunlar diye kendilerini uyandırdık da içlerinden bir sözcü şöyle dedi: "Ne kadar durup kaldınız?" (Kimi) "Bir gün ya da günün bir parçası kadar kaldık" dediler (Kimi de) şöyle dediler: "Ne kadar durduğunuzu, Rabbiniz daha iyi bilir Şimdi siz birinizi, bu gümüş paranızla şehre gönderin de baksın, hangi yiyecek daha temiz ise, ondan size azık getirsin Hem çok dikkatli davransın ve sizi kimseye sezdirmesin"