47عربي

3|47|قالَت رَبِّ أَنّىٰ يَكونُ لى وَلَدٌ وَلَم يَمسَسنى بَشَرٌ قالَ كَذٰلِكِ اللَّهُ يَخلُقُ ما يَشاءُ إِذا قَضىٰ أَمرًا فَإِنَّما يَقولُ لَهُ كُن فَيَكونُ

اذري

47. (مریم: ) ائی رببیم! منه بیر اینسان علی توخونمادیغی حالدا نئجه اوشاغیم اولا بیلر؟ – دئدیکده، (تانری) بویوردو: (بلی) ائله‌دیر، (لاکین) تانری ایستدیگینی یارا‌دیر. او، بیر ایشین عمله گلمه‌سینی قرارا آلدیقدا، اونا آنجاق اول! دئیر، او دا (درحال) اولار.

اذري ٢

47- [مریم] دئدی :<<پروردگارا! منه بیر بشر الی توخونمادیغی حالدا نئجه اوشاغیم اولا بیلر؟!>> [الله] بویوردو :<<ائله دیر، [لاکین] آلله، ایسته‌دیگینی یارادار. بیر شئیین اولماسینی قرارا آلدیقدا، اونا تکجه "اول!" - دئیر، او دا اولار>>.

عثمانلي

47- (مریم:) "ربّم! بڭا بر انسان طوقونمادیغی حالده بنم ایچون بر چوجق ناصل اولو؟" دیدی.

ترکچە

3|47|(Meryem): "Ey Rabbim, bana bir beşer dokunmamışken benim nasıl çocuğum olur?" dedi Allah: "Öyle ama, Allah dilediğini yaratır, bir şeyin olmasını dilediğinde ona sadece 'ol!' der, o da hemen oluverir" dedi