77عربي
20|77|وَلَقَد أَوحَينا إِلىٰ موسىٰ أَن أَسرِ بِعِبادى فَاضرِب لَهُم طَريقًا فِى البَحرِ يَبَسًا لا تَخٰفُ دَرَكًا وَلا تَخشىٰ
اذري
77. (عزت و جلالیما) آند اولسون کی، بیز موسایا بئله وحی ائتدیک: قوللاریملا گئجه یولا چیخ، (عصا سویا وورماقلا) اونلار اوچون دنیزده قورو بیر یول آچ. (فیرعونون) سیزه یئتیشمهسیندن قورخما، (سویا غرق اولماقدان دا) اندیشهیه دوشمه!
اذري ٢
77- بیز موسایه وحی ائتدیک کی :<<بندهلریمی گئجه زمانی سفربر ائت، اونلار اوچون دریادا قورو بیر یول آچ! [دوشمنین] سیزه یئتیشمه سیندن قورخما و [بوغولماقدان دا] واهمه ائتمه!>>
عثمانلي
77- آند اولسونکه موسییه شویله وحی ایتمشدك: "قوللریمی کیجهلین (مصردن) یوله چیقار؛ (سزه) یتیشیلمهسندن قورقمادن و (بوغولمقدن) اندیشه ایتمهدن، دڭزده اونلره قورو بر یول (آچمق) ایچون (عصاڭ ایله دڭزه) اور!"
ترکچە
20|77|Gerçekten Musa'ya şöyle vahyettik: "Kullarımla geceleyin yürü (Mısır'dan çık) de (asânı vurarak) onlara denizde kuru bir yol aç; (artık firavun tarafından) yetişilmekten korkmazsın ve (boğulmaktan) endişe de etmezsin"