233عربي
2|233|وَالوٰلِدٰتُ يُرضِعنَ أَولٰدَهُنَّ حَولَينِ كامِلَينِ لِمَن أَرادَ أَن يُتِمَّ الرَّضاعَةَ وَعَلَى المَولودِ لَهُ رِزقُهُنَّ وَكِسوَتُهُنَّ بِالمَعروفِ لا تُكَلَّفُ نَفسٌ إِلّا وُسعَها لا تُضارَّ وٰلِدَةٌ بِوَلَدِها وَلا مَولودٌ لَهُ بِوَلَدِهِ وَعَلَى الوارِثِ مِثلُ ذٰلِكَ فَإِن أَرادا فِصالًا عَن تَراضٍ مِنهُما وَتَشاوُرٍ فَلا جُناحَ عَلَيهِما وَإِن أَرَدتُم أَن تَستَرضِعوا أَولٰدَكُم فَلا جُناحَ عَلَيكُم إِذا سَلَّمتُم ما ءاتَيتُم بِالمَعروفِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعلَموا أَنَّ اللَّهَ بِما تَعمَلونَ بَصيرٌ
اذري
233. آنالار (ایستر بوشانمیش، ایسترسه ده بوشانمامیش اولسون) اوشاقلارینی امیزدیرمه مدتینی تاماملاتماق ایستهین (آتالار) اوچون تام ایکی ایل امیزدیرسینلر. آنالارین یئمیی و گئییمی اؤز قوهسی دایرهسینده (اوشاغین) آتاسینین اوزرینه دوشور. هئچ کس گوجو چاتدیغیندان آرتیق یوکلنمز. نه بیر آنا، نه ده بیر آتا اوشاغینا گؤره ضرر چکمهسین! (آتا اؤلندن سونرا) بو وظیفه همین قایدادا واریثین اوزرینه دوشور. اگر آتا و آنا اؤز آرالاریندا مثلهتلشیب، اوشاغی (ایکی ایلدن تئز) سوددن کسمک قرارینا گلسهلر، ایکیسینه ده هئچ بیر گوناه اولماز. اگر سیز اوشاغینیزی باشقاسینا (سود آناسینا) امیزدیرمک ایستییرسینیزسه، اونون زحمت حاقینی مویین اولونموش قایدا عذره (شریعته مووافیق) اؤدهسهنیز، یئنه ده سیزه گوناه ساییلماز. تانری دان قورخون و بیلین کی، تانری، حقیقتن، سیزین نه ائتدیکلرینیزی گؤرندیر!
اذري ٢
233- آنالار، اؤز اوشاقلارینا ایکی ایل تمام سود وئرسینلر. [بو حؤکم] سود وئرمگی تکمیللشدیرمک ایستهین شخص اوچوندور. اونلارین (آنالارین) لاییقینجه یئمگی و گئییمی اوشاق صاحبی نین (آتاسی نین) عهده سینه دیر. هئچ کس گوجوندن آرتیق وظیفه لنمز. هئچ آنا و هئچ آتا اوشاغینا گؤره ضرر چکمهسین. [آنالارین نفقهسی وارثین عهدهسینه اولدوغو زماندا] وارث اوچون ده حؤکم بئله دیر. اگر [آنا و آتا] هر ایکیسی نین راضیلاشما و مصلحت لشمهسی ایله [اوشاغی ایکی ایلدان تئز سوددن] آییرماق ایستهسهلر، اونلارا هئچ بیر گناه یوخدور. اگر اؤز اوشاقلارینیزی [سود آناسینا] امیشدیرمک ایسته ییر سینیزسه، سیزه هئچ بیر گناه یوخدور؛ بو شرطلله کی، عهده نیزه آلدیغینیز شئیی (زحمت حقّینی) معیّن اولموش قایدا ایله اؤدهیه سینیز. قورخون آللّهدان! و بیلین کی، حقیقتاً، آلله سیزین ائتدیکلرینیزی گؤرندیر.
عثمانلي
ترکچە
2|233|Anneler, çocuklarını, emzirmenin tamamlanmasını isteyenler için tam iki yıl emzirirler Çocuk kendisine ait olan babaya da emzirenlerin yiyecekleri ve giyecekleri geleneklere uygun olarak bir borçtur Bununla beraber herkes ancak gücüne göre mükellefolur Çocuğu sebebiyle bir anne de, çocuğu sebebiyle bir baba da zarara sokulmasın Varise düşen de yine aynı borçtur Eğer ana ve baba birbirleriyle istişare edip, her ikisinin de rızasıyla çocuğu memeden ayırmak isterlerse kendilerine bir günah yoktur Eğer çocuklarınızı başkalarına emzirtmek isterseniz vereceğinizi güzel güzel verdikten sonra bunda da size bir günah yoktur Bununla beraber Allah'tan korkun ve bilin ki, Allah yaptıklarınızı görür