200عربي

2|200|فَإِذا قَضَيتُم مَنٰسِكَكُم فَاذكُرُوا اللَّهَ كَذِكرِكُم ءاباءَكُم أَو أَشَدَّ ذِكرًا فَمِنَ النّاسِ مَن يَقولُ رَبَّنا ءاتِنا فِى الدُّنيا وَما لَهُ فِى الءاخِرَةِ مِن خَلٰقٍ

اذري

200. حجج مراسیمینی تاماملاییب قورتاردیقدا (کئچمیشده) آتا-بابا‌لارینیزی یادا سالدیغینیز کیمی، اوندان دا آرتیق تانری-یاا یاد ائدین! اینسان‌لارین بعضی‌سی: ائی رببیمیز، بیزه نه وئره‌جکسنسه، ائله بو دونیادا وئر! – دئییرلر. بئله شخص‌لرین آخیرتده هئچ بیر پایی یوخ‌دور!

اذري ٢

200- حجّ مراسیمینی تماملاییب قورتاراندا آتالارینیزی یادا سالدیغینیز کیمی، حتّی اوندان داها قوّتلی شکیلده آللّهی یاد ائدین! انسانلاردان ائله‌سی وار کی، دئییر :<<پروردگارا! بیزه [نصیبیمیزی] دنیادا وئر!>> آخرتده ایسه [بئله شخصلرین] هئچ بیر پایی یوخدور.

عثمانلي

200- نهایت حج عبادتلریڭزی بیتیردیگڭزده، بابالریڭزی آڭدیغڭز کبی، حتى داها قوّتلی بر آڭمه ایله آرتق اللّهی ذکر ايدڭ! انسانلردن اویله‌سی ده واردر که: "ربّمز! بزه (نصيبمزی) دنیاده ویر" دیر؛ او تقدير ده اونڭ ایچون آخرتده هیچ بر نصيب يوقدر!

ترکچە

2|200|Nihayet hac ibadetlerinizi bitirdiğiniz zaman, önceleri babalarınızı andığınız gibi, hatta daha kuvvetli bir anışla Allah'ı anın İnsanlardan kimisi: "Ey Rabbimiz! Bize dünyada ver!" der Onun için ahirette hiçbir kısmet yoktur