37عربي
اذري
37. (نهایت) آدم رببیندن (بعضی خصوصی) کلمهلر اؤیرنهرک (حووا ایله بیرلیکده او کلمهلر واسطهسیله) توبه ائتدی. دوغرودان دا، او (تانری) توبهلری قبول ائدندیر، مرحمت لیدیر.
اذري ٢
37- سونرا آدم ربّیندن بعضی کلمه لر اؤیرندی و [تؤبه ائتدی]. آلله دا تؤبه سینی قبول ائتدی. دوغرودا دا او، تؤبه لری قبول ائدن و مهرباندیر.
عثمانلي
37- نهایت آدم، ربّندن بر طاقیم کلمهلر آلدی (و اونلرله یالواردی، توبه ایتدی)، بونڭ اوزرینه (ربی) توبهسنی قبول ایتدی. چونکه توّاب (توبهلری چوق قبول ایدن)، رحیم (مرحمتی بول اولان) آنجق اودر.
ترکچە
2|37|Derken Âdem Rabb'ından birtakım kelimeler aldı, (onlarla tevbe etti O da) tevbesini kabul etti Muhakkak O, tevbeyi çok kabul eden, çok esirgeyendir